شعر

باران

آنقدر باران بارید

که دست و دلم زنگ زد

کسی دری نگشود

و من 

به زنگ زدن ادامه می دهم.

عیسا
بابل - 1389/10/30

گفت آينه:

زدوده مي‌شود

لكنت زبان

به تمرينِ زياد

گفتند آينه‌ها:

فزوده مي‌شود

لكنتِ دل

به تمرينِ بيش‌تر

ب‌به آآيِ‌يِ‌ينه-ها شَ‌شَ‌شَك نَ‌ن‌َنَدارم

باباوَر كُ‌كُ‌كن دُدُروغِ مَ‌مَرا:

دودودوست نَ‌نَ‌نَدارَم‌اَت.

بابل – 25/9/1389

تو نباشي

ژوليده‌موي اَم

من نباشم

در كه مي‌نگري

آراسته‌گي را؟

شانه‌يِ من باش

من آينه‌اَت خواهم‌ماند.

1

زر

          در ترازو

زور

           در بازو

زیور

          در تزویر

آرزویِ آز و

آزِ آرزو.

                      بابل - 30/6/89

2

مازندرانِ گریه اَم

در آب-سالیِ اشک

به نمک - پرورده - گیِ کویر

سه- گانه است

عناصرِ من و کویر

من بی- آتش اَم

کویر بی- آب.

                      بابل - 27/6/1389

هم-دلی

می بینم

فریاد سکوت-اَت را

آن-سان که می شنوی

زمزمه-ی نگاهِ مرا

اوجِ هم-دلی.

درست و نادرست

قلت ننويسيم

که نادرست باشد

غلط بنويسيم

تا درست باشد.

بابل - 1389/7/1

خشت و چشمه

خانه با خشت بنا می-شود

رود با چشمه

تو خشت من باش

من چشمه-ی تو

تو و من

خانه-ای کنار رود.

بابل - 10/6/1389

        نرودایی دیگر

نان را احتکار می کنی

و به روی من می بندی آب را

« هوا را از من بگیر

خنده هایت را نه »

من هم شاعرم

نرودایی دیگر

او ایسلانگرا

من عصیانگرا.

این همه خویشی

از جوانی ایلی

با پیری از شیلی؟

2 -

دشمن یا تنهایی

وقتی باران ندارم

به جای ناودان گریه می کنم

وقتی دوست ندارم

ناچار با دشمن می سازم

دشمن بهتر از تنهایی-است.

می گوید:

دریاچه ام

بزرگترین اقیانوس جهان

با ژرفای بی-حساب

با درازای بی-مر

پهنای بی-حد

و ناوهای بی-عدد

می گوید:

رام و آرام ام

بی-شرمی نیست آیا

با ارجوزه و ادعا

بزرگی را

فریاد می کنی؟

بابل - امرداد ۱۳۸۹

چه مايه بیچاره-گی بايد

تا سرنوشت بسپاری

به فال و

             رمل و

                         اسطرلاب

به اختاپوس

تا چه پيش آيد

پيش-آمد چه باشد؟

نيرنگستانی از اين دست

جايی هست؟

24/4/1389